2007/Aug/26

นี่คือการหาเรื่องโพสอย่างอื่นที่ไม่ใช่รูปวาดมั่ง ฮู้วววว

---------------

ดูเป็นคนมีสาระจริงน้อมาโพสเกี่ยวกับหนังสือเนี่ยเพิ่งอ่านจบหมาดๆ ใช้เวลา 2 วัน งานการที่ควรทำก็ไม่ได้ทำเลย *เฮ้ออออ* หนังสือเล่มนั้นก็คือ



"I became what I am today at the age of twelve, on a frigid overcast day in the winter of 1975. I remember the precise moment.....That was a long time ago, but it's wrong what they say about the past, I've learned, about how you can bury it. Because the past claws its way out."

เรื่องเล่าจากมุมมองของตัวละครหลักคือเอมีร์ ซึ่งอพยพไปอยู่อเมริกาหลังจากที่รัสเซียบุกอัฟกานิสถานได้ไม่นาน เรื่องเริ่มโดยที่เอมีร์เล่าถึงวัยเด็กในประเทศบ้านเกิด เป็นเด็กบ้านรวย พ่อเป็นที่นับหน้าถือตา แต่ออกจากดูเหินห่างกับลูกชายไม่น้อย เลยทำให้เป้าหมายสำคัญที่สุดในวัยเด็กของเอมีร์คือทำให้พ่อหันมาสนใจ ส่วนแม่ตายตอนคลอดทำใ้ห้มีีปมว่าเหมือนตัวเองเป็นคนฆ่าแม่

ที่บ้านมีคนใช้เป็น 2 พ่อลูก ลูกชายคนใช้คนนี้ชื่อฮัซซาน อายุน้อยกว่าเอมีร์ 1 ปี มีจุดเด่นคืออาภัพแต่กำเนิด เกิดมาปากแหว่ง แถมเป็นชนกลุ่มน้อยที่บรรพบุรุษเป็นพวกมองโกล เรียกว่าฮาซารา นับว่าเป็นชนชั้นสองในสังคมก็ว่าได้ ลืมตาดูโลกได้ไม่กี่วันแม่ก็ทิ้งไป พ่อนอกจากเป็นคนใช้แล้วยังเป็นโปลิโอที่ขาขวา แถมกล้ามเนื้อใบหน้าด้านส่วนล่างไม่ทำงานทำให้ยิ้มไม่ได้

เอมีร์กับฮัซซานเป็นเพื่อนเล่นมาตั้งแต่เด็ก มีแม่นมคนเดียวกัน ฮัซซานคือความทรงจำแรกของเอมีร์ ส่วนชื่อของเอมีร์คือคำแรกที่ฮัซซานพูดได้ แม้จะรักกันมากแต่เอมีร์ก็ไม่แน่ใจว่าจะเรียกฮัซซานว่าเพื่อนได้เต็มปากเต็มคำนัก ตรงข้ามกับฮัซซานที่แทบจะทำทุกอย่างเพื่อเอมีร์ได้ เวลาจะมีเรื่องฮัซซานจะเป็นคนออกหน้าแม้ว่าตัวเองจะกลัวเหมือนกันก็เถอะ ประโยคที่ว่า For you, a thousand times over ฮัซซานก็เป็นคนพูด และมันจะกลายเป็นประโยคที่ตามหลอกหลอนเอมีร์ไปอีกนาน

เรื่องมันจะเพิ่มความ angst ขึ้นเรื่อยๆ ตามจำนวนหน้าที่พลิกผ่านไป ความangst ของเรื่องนี้มันช่างกระชากใจคนอ่านได้ดีเหลือเกิน อ่านแล้วเกิดอาการ เช็ดแมร่งงงงง ไม่น้าาาาาาา เอมีร์เมริงทำอะไรลงป้ายยย ทำไมมันกลายเป็นแบบเน้!!!!

หลังจากมีความสุขหลั่นล้าที่อเมริกาได้ประมาณ 20 กว่าปี เอมีร์ก็ได้รับโทรศัพท์ the phone call of doom จากคนรู้จักสมัยก่อน ขอร้องให้มาพบที่ปากีสถาน ตามด้วยมอบหมายภารกิจที่ทำให้หนุ่มใหญ่เอมีร์ต้องกลับไปอัฟกานิสถาน เผชิญหน้ากับสิ่งที่พยายามหนีมาตลอด ความทุกข์และความรู้สึกผิดที่ระยะ่เวลา 20 กว่าปีมานี้ีแทบไม่ได้ทำให้มันลดลงเลย

พอลองอ่านคอมเมนต์หนังสือเล่มนี้ หลายคนที่ไม่ชอบเอมีร์ จริงๆ แล้วก็คือเอมีร์ไม่ใช่ตัวละครที่ถูกเขียนขึ้นมาให้คนอ่านรู้สึกชอบ แต่ตามความเห็นแล้วเอมีร์ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรขนาดนั้น ไม่ได้ทำอะไรแตกต่างไปจากที่หลายคนในสถานการณ์เดียวกันก็คงทำ ตามชีวิตจริงน่ะนะ ไม่เพราะมองโลกแง่ร้ายเกินไป ก็เพราะเข้าใจว่าการกระทำของเอมีร์มันก็มีเหตุมีผล แม้มันจะออกมาเป็นการกระทำที่ขลาดและเห็นแก่ตัวก็เถอะ *ประโยคต่อไปคือความคิดในส่วนที่มองโลกในแง่ร้าย* เพราะว่าคนส่วนมากเป็นแบบนั้นขลาดและเห็นแก่ตัว พอมีคนๆ นึงทำอะไรที่แตกต่างออกไป เช่น ยืนหยัดเพื่อคนอื่นหรือเสียสละ ถึงได้รับการยกย่องสรรเสริญไม่ใช่หรือไง *จบการมองโลกในแง่ร้าย*

ตัวละครที่ชอบนอกจากฮัซซาน (ซึ่งเป็นตัวละครที่ช่วยไม่ได้ที่ต้องชอบ ก็เล่นเป็นคนดีแต่ชีวิตบัดซบซะขนาดนั้น) ก็คือ ราฮีม ข่าน เพื่อนสนิทของพ่อเอมีร์ ตอนแรกดูเป็นคนดีมากมาย ดีจนชั่วแว๊บนึงเอมีร์อยากให้ราฮีม ข่าน เป็นพ่อของตัวเองมากกว่า แต่พอเรื่องดำเนินไปเรื่อยๆ ตัวละครนี้อาจจะไม่ได้เป็นคนดีอย่างที่คิดก็ได้

เรื่องนึงที่ทำให้รู้สึก....งืม....แปลกใจตัวเองก็คือนึกภาพสภาพกรุงคาบูลในอัฟกานิสถานสมัยที่เอมีร์ยังเป็นเด็กไม่ออก ภาพที่บรรยายว่ามีเนินเขา หญ้าเขียว ต้นทับทิมที่ลูกดก บ้านทุกบ้านจะต้องมีต้นไม้โผล่พ้นกำแพง ทะเลสาบที่วันศุกร์ทุกคนออกมานั่งปิคนิคกัน หิมะขาวถึงขนาดหยิบขึ้นมากินได้ (เฉพาะหลังจากที่เพิ่งตกใหม่ๆ น่ะนะ) คงเพราะว่าตั้งแต่เริ่มรู้จักประเทศอัฟกานิสถานก็เห็นมีแต่สงคราม ภาพที่นึกออกก็มีแต่ตึกพังๆ สีซีดๆ ป่วยๆ กับฝุ่นคลุ้งๆ สีเหลืองๆ พอมาคิดว่าไม่กี่สิบปีก่อนมันเคยสงบสุขแบบนั้นมันก็น่าเศร้าแฮะ อารมณ์เดียวกับที่นึกภาพไม่ออกว่าแถวบ้านสมัยพ่อมันเป็นยังไง บอกว่ามีทุ่งมั้งล่ะ น้ำที่ลงไปว่ายได้มั้งล่ะ จินตนาการไม่ออกวุ้ย เกิดมาก็เจอแต่ถนนกับรถติดแถวนี้

ไม่อยากเล่ามากเพราะสิ้นปีประมาณต้นพฤศจิกาหนังเรื่องนี้ก็จะเข้าโรง หวังเป็นอย่างยิ่งว่า เมืองไทยจะเอาเรื่องนี้เข้ามาฉายแบบไม่เลื่อนไปปีหน้าอะไรแบบนั้นด้วยนะคะ

-------------

----------

edit: งืม....ไปเช็คตารางหนังในพันทิพย์มา คาดว่าหนทางที่จะได้ดูเรื่องนี้คงต้องพึ่งเนทแรงสูงแล้วใช่มั้ยค้า ฮ่วย


edit @ 2007/08/26 15:32:32
edit @ 2007/08/27 01:28:51

Comment

Comment:

Tweet


แก...มันวายไหมเนี่ย ท่าทางดูแล้วจะได้จิ้นกันกระจายเลยนะ
#2 by พัดทอง At 2007-08-27 11:25,
โฮะ ทำไมน่าอ่านแบบนี้ /ไม่มีปัญญาอ่าน =.,=
อยากดู...กร๊าก~~~ ห้ามเลื่อนเชียวน่า T T /ขอให้ซื้อมาพากษ์ด่วน...ฮึๆๆ....
นั่นสินะ ตัวละครที่ไม่ได้ถูกเขียนมาให้ชอบ /เป็นพวกอินง่ายเกลยีดตัวน่าหมั่นไส้เอาง่ายๆ...XD เอาน่า~~ อยากดู >,,<